 |
| Να φορέσετε και την ποδιά σας να μη μου λερωθείτε! |
Επειδή ήρθαν τα Χριστούγεννα και καλό είναι να μπούμε στην Κουζίνα μας και να "σκαλίσουμε" τα πράγματα, ο Spastos Petalakis σας παρουσιάζει με μεγάλη χαρά, μια συνταγή-δώρο προς το αναγνωστικό κοινό του διαδικτύου, να τη μάθετε, να την εφαρμόσετε, γιατί με όλες αυτές τις χαζό-εκπομπές Master Chef κτλ., που σας μιλάνε για ξενόφερτες επιρροές, εγώ σας προτείνω παράδοση και Ελληνικά φαγητάκια!
Η Πρωτοχρονιάτικη Κιμαδόπιτα/Κρεατόπιτα προσφέρεται τυπικά τέτοιες μέρες σε όλα τα τραπέζια της Θράκης, της Μακεδονίας και σε περιοχές της Θεσσαλίας. Μάλιστα, σε αυτά τα μέρη, βάζουμε και ένα φλουρί και η πλούσια αυτή πίτα αποτελεί το κύριο φαγητό στο γιορτινό τραπέζι σε αντικατάσταση της Βασιλόπιτας-Τσουρέκι που έχει θέση στο πρωινό ή σαν επιδόρπιο. Η συνταγή πέρασε στο γιο από τη μαμά Μαίρη, που και αυτή την πήρε από τη γιαγιά, λαμπρές μαγείρισσες από την Α. Θράκη. Με καταγωγή της οικογένειας από την Κων/πολη, το φαγητό, η μαγειρική, τα μπαχαρικά, οι καλές πρώτες ύλες, τα ωραία τραπέζια που απλόχερα δίνονταν σε φίλους και προσκαλεσμένους, ακόμα και στη στιγμή, ήταν κομμάτι της καθημερινής ζωής, πέρασαν με τη σειρά τους κληρονομιά σε εμάς.
Καιρός λοιπόν να μοιραστώ ένα μικρό δώρο ένα κομματάκι ζωής... πίτας!
Έχουμε και λέμε!
 |
| Τα υλικά στον πάγκο... |
Τα (καλά) Υλικά μας
1-1,5 kg κιμά μοσχαρίσιο, από καλό κομμάτι
1 kg περίπου φύλλο κρούστας ή χωριάτικο
(αν έχετε χρόνο μπορείτε να ανοίξετε φύλλο, εγώ δεν είχα...)
2-3 ωραία, μεσαίου μεγέθους βιολογικά ξερά κρεμμύδια
2 τοματούλες στον τρίφτη
(αν δεν υπάρχουν τότε τοματάκια ψιλοκομμένα κονσέρβα ή τοματοπολτός)
2 αυγά, βιολογικά, αν θέλετε
τρίμμα φρυγανιάς
αλάτι, ακόμα καλύτερά το καλό, ο ανθός που λέμε...
λίγο βούτυρο
ελαιόλαδο
πιπέρι
κανέλα
λίγη ζάχαρη
κουκουνάρι
φύλλα δάφνης
1 αυγό και λίγο γάλα για το άλειμμα της πίτας
Σημ: Στη συνταγή ανάλογα με τα γούστα παίζουν σταφίδες και άλλα μπαχάρια, όπως μοσχοκάρυδο ή λίγο σαφράν αν θέλετε πιο γκουρμέ αποτέλεσμα, εγώ πάντως το έβαλα σε αυτή τη version!
 |
| Στο μικρό σημειωματάριο κρύβονται συνταγές και σημειώσεις από παλιά, από κουζίνες και εμπειρίες... |
 |
| Ξεκινάμε... |
|
Παίρνουμε τα ωραία κρεμμύδια μας και τα ψιλοκόβουμε, είτε στο χέρι είτε στο multi. Το δεύτερο τα κάνει να μην "πιάνουν" στη γλώσσα... Απλά θέμα γούστου.
 |
| Το βούτυρο μπερδεύεται με το ελαιόλαδο, για να δώσει περισσότερη γεύση στο κιμά. |
|
Σε μια μεγάλη κατσαρόλα, θα βάλετε το βουτυράκι με το ελαιόλαδο, να ανεβάσουν θερμοκρασία. Αν θέλετε, εννοείτε πως μπορείτε να βάλετε μόνο λάδι ή βούτυρο, ο συνδυασμός όμως το κάνει πιο εύγευστο και είναι και ένα κόλπο για να μη μυρίσει άσχημα ο κιμάς αν καεί αρκετά το λάδι. Βοηθά και τα κρεμμύδια να μη σας μαυρίσουν εύκολα. Δεν είναι για κάθε μέρα, θα πάθετε χοληστερίνη, αλλά γιορτές είναι!
 |
| Το κρεμμύδι "τσιτσιρίζει".. |
Στη κατσαρόλα λοιπόν, αφήνουμε το κρεμμύδι να σωταριστεί προσέχοντας να μη μαυρίσει.
Προσθέτουμε και τον κιμά μας...
Με την κουτάλα μας, ανακατεύουμε συνέχεια στην αρχή σε ψηλή φωτιά, να σωταριστεί και ο κιμάς. Προσέχουμε να μην μας αρπάξει. Θα αρχίσει να βγάζει τα "υγρά" του. Το αφήνουμε, πάντα ανακατεύοντας να "δώσει" ότι υγρό έχει, να κοχλάζει. Σβήνουμε με κόκκινο κρασί! Να ξέρετε όμως πως το αλκοόλ το κάνει λίγο πιο βαρύ. Θα το αφήσουμε και πάλι να πάρει τη βράση του, χαμηλώντας τώρα πια τη φωτιά μας... Στο μισό είναι καλά. Πάντα το παρακολουθούμε με την κουτάλα μας!
 |
| Ορίστε και η τομάτα, σε μια μάλλον κουνημένη φωτό! Χα! |
 |
| Και η ζάχαρη έχει λόγο στο φαγητό αυτό... Πάντα με την τομάτα να διώχνει την πικρίλα, απλά με μέτρο. |
Σιγά, σιγά θα προσθέσουμε πια και την τομάτα μας. Ανακατεύουμε και αρχίζουμε να βάζουμε τα "μικρά" αλλά θαυματουργά υλικά, που θα δώσουν στη γέμιση το χαρακτήρα της. Πρώτα αλάτι και πιπέρι. Προσοχή ε;! Μετά, 2 κοφτές κουταλιές ζάχαρη. Αν βάλετε σταφίδες, μειώστε την ποσότητα να μη σας γλυκάνει πολύ.
Σειρά έχουν τα φύλλα δάφνης
 |
Η κανέλα είναι το μπαχαρικό που προσφέρει "ζεστασιά" με τη μυρωδιά της στο φαγητό, στη γλώσσα.
Φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά νομίζω... |
Μια κοφτή κουταλιά γλυκού κανέλας, μην το παρακάνετε, θα το δείτε στο μάτι!
 |
| Μικρό κουκουνάρι... στην κατσαρόλα να πέσει... |
Προσθέστε και τα κουκουνάρια.
 |
| Ο κιμάς θέλει το χρόνο του να τραβήξει πια τα νερά του και να μοσχομυρίσει το σπίτι! |
Είστε πια σχεδόν έτοιμοι με τα υλικά σας. Ο κιμάς θα σιγοβράσει, να αρχίσει να ρουφά τα "υγρά" του.
Προθερμαίνετε τον φούρνο στους 180 βαθμούς, τον βάζω στον αέρα συνήθως!
 |
| Ωραία που βράζει και μυρίζει όλος ο τόπος! |
 |
| Η ώρα του ταψιού! |
Θα πάρουμε ένα ταψί καλό για πίτες, εγώ έχω αυτό το αλουμινένιο, και θα το βουτυρώσουμε ή θα το λαδώσουμε. Στη συγκεκριμένη περίπτωση είπα να βάλω λαδάκι για πιο υγιεινό αποτέλεσμα!
Σ' ένα μπολάκι θα βάλετε λίγο ελαιόλαδο και θα έχετε το πινέλο για να αλείψετε τα φύλλα της πίτας, γιατί έτσι γίνονται πιο τραγανά.
 |
| Ακόμα και το φύλλο του εμπορίου ίσως χρειαστεί λίγο άνοιγμα, αφού το πασπαλίσετε με αλευράκι να μη σας κολλάει! |
Θα πάρετε τα φύλλα, χωριάτικα ή κρούστας, και αφού τα έχετε αφήσει καμιά δεκαριά λεπτά εκτός ψυγείου θα τα ανοίξετε λιγάκι. Εδώ κάνω και την πρώτη μου κριτική σε εταιρεία. Είπα να δοκιμάσω κάτι φύλλα της Pilsbury, χωριάτικα και να σας πω πολύ παιδεύτικα, με γάνιασαν τα άτιμα βρε, αφού ήταν πολύ χοντρά και γενικά δεν το είχαν! Για αυτό καλύτερα οτιδήποτε άλλο. Και ένα μυστικό! Στον ΑΒ Βασιλόπουλο τουλάχιστον, στο τμήμα της κατάψυξης εκεί που είναι και οι πίτες, βρίσκω κάτι εξαιρετικά φύλλα αυτή την εποχή, από τον Έβρο με όνομα "Θρακιώτισσα". Να τα πάρετε, είναι εξαιρετικά! Κακώς είπα να δοκιμάσω κάτι άλλο...
 |
| Τα φύλλα παίρνουν θέση στο ταψί. |
Απλώνουμε 2-3 στρώσεις φύλλου, εξαρτάται αν είναι χοντρά ή όχι στο ταψί και τα λαδώνουμε καλά σε κάθε στρώση με το πινέλο...
Εν τω μεταξύ, ο κιμάς θα πρέπει πια να έχει τραβήξει. Δε ξεχνάμε να τον ανακατεύουμε, ε;!
 |
| Έτοιμα τα πρώτα φύλλα της βάσης! |
 |
| Ετοιμάζουμε και το φλουρί, αφού το πλύνουμε καλά και το κλείσουμε στο αλουμινόχαρτο. Φέτος ήταν 1€. |
 |
| Πέφτει, πέφτει η φρυγανιά... |
Έρχεται η ώρα να ασχοληθούμε πάλι με τον κιμά μας! Προσθέτουμε 2, άντε 3 το πολύ κουταλιές της σούπας τρίμμα φρυγανιάς να έρθει να μας δέσει το μείγμα για να μη μας βγάλει νερό στην πίτα. Ανακατεύουμε καλά!
 |
| Να και τα αυγά μας... |
Τέλος, έρχεται και η ώρα για τα 2 αυγά! Τα σπάμε και τα ρίχνουμε ως έχουν στην κατσαρόλα. Και μετά τι κάνουμε; Ανακατεύουμε, ναι, σωστά μαντέψατε!
Απλώνουμε προσεχτικά τον κιμά στο ταψί μας να πάει παντού! Προσοχή μυστικό: Αν έχετε αρκετή γέμιση και πολλά φύλλα, είναι καλό να βάλετε 2 στρώσεις. Δηλαδή τη βάση από τα φύλλα, μετά κιμάς, μετά πάλι 2 φύλλα, μετά πάλι κιμάς και στο τέλος τα τελευταία φύλλα της πίτας. Ειδικά αν έχετε φύλλα κρούστας, είναι καλύτερα έτσι, σπάει τη γέμιση πιο ευχάριστα στο στόμα!
 |
| Να και το φλουρί στην πίτα μέσα! |
Ρίχνετε το φλουράκι!
 |
| "Κλείνουμε" την πίτα μας και τη λαδώνουμε... |
 |
Αυγό και γάλα παντρεύονται για να δώσουν χρώμα!
|
Σ' ένα μπολάκι, χτυπάμε το αυγό με το γάλα, για να αλείψουμε το πάνω φύλλο μας, να πάρει η πίτα ωραίο χρώμα! Με το πινέλο απλώνουμε το μείγμα...
Όλα έτοιμα λοιπόν και βάζουμε την πίτα στο φούρνο, να ψηθεί καμιά 30-40 λεπτά, θα την παρακολουθείτε να ροδίσει καλά από πάνω!
 |
Έτοιμη η πίτα, να μεταφερθεί στο σπίτι του γεύματος, δώρο στους φίλους. Φρέσκια, νόστιμη, λαχταριστή!
|
Θα προσέξετε όταν ψηθεί, να μη μου την αφήσετε στο φούρνο και χαλάσει από τους ατμούς! Θα τη βγάλετε έξω, λίγο να κρυώσει και τρώγεται φυσικά ζεστή. Για να τη μεταφέρετε σ' ένα ταψί, να μη σας χαλάσει και ανοίξει, και φυσικά θα πρέπει να είναι κρύα για να τη σκεπάσετε! Τέλεια!
Το καλύτερο κρασί για αυτή την πλούσια, γεμάτη γεύση, είναι ένα καλό Ξυνόμαυρο από Μπουτάρη η το κτήμα Χρυσοχόου της Νάουσας, με τις πλούσιες τανίνες του και τα ζεστά του αρώματα θα σας απογειώσει. Αλλά μια Νεγκόσκα από τα μέρη της Γουμένισσας, η πιο αρχαία ποικιλία της Μακεδονίας, θα σας ξεσηκώσει εξίσου.
Νομίζω παράπονο δεν έχετε...
Για απορίες και αν τη δοκιμάσατε περιμένω σχόλια!
Καλά Χριστούγεννα βρε!
Να έχετε καλές γιορτές, να περάσετε καλά, να χαρείτε τους ανθρώπους που αγαπάτε
και να φάτε με προσοχή αλλά καλά!
Η Ελλάδα έχει τόσο ωραία πιάτα.
Τολμήστε τα.
Ρωτήστε μαμάδες, γιαγιάδες, παππούδες, περάστε τα στο παρόν!
ΥΓ: Τα "παραδοσιακά" Κάλαντα της Θράκης συνοδεύουν το γευστικό ποστ!
