Earth Hour 2009 και Πεταλοσκέψεις...

Λοιπόν...

Δεν ξέρω αν πραγματικά οδηγεί κάπου...

Δεν ξέρω και αρκετές φορές είμαι καχύποπτος
για διάφορες οικολογικές οργανώσεις ή άλλους φορείς
που ναι μεν κάνουν πράγματα,
αλλά με απασχολεί ότι μπορεί και να βολεύουν το σύστημα...

Δεν ξέρω, αν είμαστε τελικά, ειδικά οι Έλληνες,
υποκριτές και φαρισαίοι απέναντι στο περιβάλλον
που πληγώνουμε κάθε μέρα με περίσσια απερισκεψία,
αλλά για happenings και events σαν αυτό είμαστε πρώτοι στο κόσμο!

Δεν ξέρω τελικά αν η πράξη μου αυτή πραγματικά οδηγεί κάπου...

Ξέρω ΟΜΩΣ,
ότι είναι μια συλλογική προσπάθεια
που ξεκίνησε από μια ιδέα,
εκεί στο Σίδνεϊ,
στη μακρινή Αυστραλία που είναι μια από τις χώρες
που βίωσε φέτος φοβερές καταστροφές με τις πυρκαγιές,
όπως και εμείς εδώ το 2007...

Ξέρω, ότι ξεπήδησε και εξαπλώθηκε από τη βάση,
τον κόσμο, και έγινε αίτημα που τώρα,
όλοι σπεύδουν να αγκαλιάσουν και αυτό είναι ωραίο...

Ξέρω επίσης, ότι μια ώρα μη χρήσης ηλεκτρικού ρεύματος,
εξοικονομεί τόνους από ενέργεια και αυτό κάτι είναι...

Ξέρω, ότι μπορώ έστω να κάνω κάτι λίγο,
έστω μια φορά το χρόνο
και να συνεχίσω κάθε μέρα
όσο μπορώ για το πρόβλημα της υπερθέρμανσης του πλανήτη...

Ξέρω στη τελική, ότι ως ποδηλάτης, κάθε μέρα συμμετέχω και εγώ όσο μπορώ...

Άρα το Σάββατο αυτό που έρχεται, κλείστε στις 20:30 για μια ώρα τα φώτα...
Καλέστε φίλους, ανάψτε τα κεριά σας, ακούστε μουσική από τα ipod και τα μαγνητοφωνάκια με τις μπαταρίες σας,
γελάστε, κάντε έρωτα, τραγουδήστε, παίξτε με τα κεριά...

ΧΑΡΕΙΤΕ ΤΟ!!!

(Μόνο μη βάλετε καμιά φωτιά ε;)

Ο Πρωϊνός "Μπαμπούλας"

Κάθε πρωί, πριν ξεκινήσω το "μεγάλο" μου πια ταξίδι για τη δουλειά, πάω στο φούρνο της γειτονιάς, να πάρω ένα κουλουράκι, ένα γάλα έτσι να ξεκινήσω τη μέρα μου με χαρά. Πάντα χαίρομαι εγώ με το φαγάκι, το ομολογώ!

Η κυρία, νέα κοπέλα στο ταμείο, παρακολουθεί πάντα, δουλεύοντας όμως ταυτόχρονα, τα διάφορα πρωϊνάδικα, που υποτίθεται είναι ενημερωτικής φύσης, με μια σαφέστατη προτίμηση στον Παπαδάκη και στον Αντένα.

Κάθε πρωί λοιπόν που ανοίγω την πόρτα και περνάω περίπου 5 λεπτά εκεί μέσα, συνειδητοποιώ όλο και πιο πολύ τον πάτο της ελληνικής τηλεόρασης, την κατάντια του ελληνικού τηλεοπτικού κοινού και την απίστευτη πλύση εγκεφάλου που υφίσταται η "μάζα", από τους άρχοντες της τηλεόρασης... Λέω ότι συνειδητοποιώ, γιατί στο σπίτι και γενικά στη ζωή μου, η τηλεόραση είναι απούσα πολλά χρόνια τώρα, και από κάτι τέτοια, χαίρομαι πάρα πολύ που είναι έτσι...

Διαπιστώνω λοιπόν συστηματικά, αφού το προσέχω κάθε πρωί επί τούτου, τρεις θεματικές ενότητες κάλυψης σοβαρών και μη γεγονότων, από τους τόσο, μα τόσο λαϊκιστές παρουσιαστές της πρωινής, υποτίθεται ειδησεογραφικής ζώνης:

1) Τηλεόραση "Παναγία Βοήθα"...

• Παρουσιαστής: "Θα συνδεθούμε τώρα, να δούμε την κυρία Αναστασία, που είχε το τάδε πρόβλημα με το ΙΚΑ... και κανείς δεν την πρόσεξε... Γεια σας..."
• Αναστασία: "Γεια σας κύριε Παπαδάκη, να είστε καλά, ο Θεός να σας έχει καλά που μόνο εσείς ασχοληθήκατε με την υπόθεση μου, (σταυροκοπήματα και άλλα...), για να βρω λύση στο πρόβλημα μου..."
• Παρουσιαστής (ύφος συγκινητικό, λίγο τρεμάμενη συμπονετική φωνή) "Εσείς να είστε καλά κυρία Αναστασία, εμείς κάνουμε ότι μπορούμε να βοηθήσουμε τον κόσμο... Τι να κάνουμε; Είμαστε δίπλα σας..."

Από την εποχή του Ευαγγελάτου με Σοριν Ματέι, στις πυρκαγιές του 2007, που τα κανάλια συντόνιζαν ελλείψει κράτους την πυροσβεστική υπηρεσία και έστηναν σκηνικά απελπισίας για προβολή και εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου, συστηματικά η τηλεόραση παίζει το χαρτί της χείρας βοηθείας σε όλα τα προβλήματα του κοσμάκη. Έτσι αποκτά, συνεπικουρούμενη από την απουσία σωστών οργανωτικών δομών πολιτικής προστασίας της κοινωνίας, μια ύπουλη δύναμη που ξεφεύγει πολύ από τα όρια της και μετασχηματίζεται στα μάτια του απλού κόσμου, ως η μόνη διέξοδος, ο "θεσμός" που μπορούν να πιστέψουν.

2) Τηλεόραση "Μπαμπούλας"...

• Παρουσιαστής: "Πάμε τώρα να δούμε το κύριο Γιώργο, να μας πει πως λήστεψαν το περίπτερό του, πως του επιτέθηκαν, πως του έκλεψαν τις εισπράξεις της ημέρας, που με κόπο, μαζεύει κάθε μέρα... Κύριε Γιώργο..."
• Γιώργος: "Γεια σας... Ευχαριστώ πολύ.... να, να σας δείξω... ήρθαν αυτοί έτσι (αναπαριστά με χάρη-ούτε ο καλύτερος ηθοποιός να ήταν), με το παλούκι, μου άνοιξαν την πόρτα και μπλα μπλα... ήταν και έτσι σκουρόχρωμοι... ξένοι θα ήταν... (η απόφαση βγήκε ήταν ξένοι και σκούροι) κτλ κτλ κτλ...
• Παρουσιαστής: "Μα που ζούμε πια..."

Ειδικά μετά τα γεγονότα του Δεκέμβρη, η τηλεόραση μαζικά και συντονισμένα, παρουσιάζει μια κατάσταση τρομοκρατίας και αναρχίας, ειδικά για το κέντρο της Αθήνας αλλά και γενικά για την κατάσταση της εγκληματικότητας στην Ελλάδα. Φυσικά και δεν αντιλέγω, ότι η βία και το έγκλημα έχει αυξηθεί στην ελληνική κοινωνία όσο ποτέ άλλοτε, αφού η κοινωνία και γενικά η χώρα, περνά μια κρίση που εκτός και από οικονομική είναι και ψυχολογική. Τα πάντα ωθούνται στα άκρα. Οι εγκληματίες πάλι, αποθρασύνονται συνέχεια, από τη σοβαρή έλλειψη κράτους και δομών, αλλά και μια Αστυνομία που είτε θα δέρνει, είτε θα πυροβολεί, είτε στο άλλο άκρο θα κάθεται και θα βλέπει τι διαδραματίζεται μπροστά της, αλλά επί της ουσίας του έργου της, τίποτα. Και για να λέμε και του στραβού το δίκιο, μια Αστυνομία, που αφήνει και έκθετα τα παιδιά και τους ανθρώπους που ανήκουν στο σώμα της και δεν μπορούν να κάνουν ΣΩΣΤΑ τη ΣΩΣΤΗ δουλειά τους, από ελλείψεις εξοπλισμού αλλά και μιας στοιχειώδους εκπαίδευσης.

Άλλο όμως είναι, κάθε μέρα, να ασχολείσαι επίτηδες και να βάζεις το φόβο και το τρόμο στα σπίτια, εικόνες βίας στα μάτια συνταξιούχων, μανάδων με παιδιά και μικρομεσαίων Ελλήνων νοικοκυραίων, ώστε μετά να ζητάς και να παίρνεις κατασταλτικά μέτρα και να προκαλείς μια εικόνα Αθήνας που μοιάζει κάτι σαν Γάζα, Μεξικό σίτυ και Μπέλφαστ. Αν αφήσουν την πόλη ήσυχη, ΟΛΟΙ τους, μια χαρά θα βρει την ισορροπία της.

3) Τηλεόραση "Η Μεγάλη Λήθη"...

• Εκφωνητής: "Πάμε τώρα να δούμε τι κάνει ο Σάκης στο Βερολίνο για την προώθηση του Ελληνικού τραγουδιού της Eurovision...
• Χαρούμενη εκφωνήτρια: "Αχχχχ, ήταν μια καταπληκτική βραδιά χθες στο τάδε μαγαζί του Βερολίνου, που ο Σάκης με φοβερό δυναμισμό, ερμήνευσε το τραγούδι μπλα μπλά..."
• Εκφωνητής: "Α, τι τυχερή που είσαι Μάρα μου, που ήσουν εκεί και το έζησες όλο αυτό...μπλα, μπλα"

Κλάμα μετά η γιαγιά στο σπίτι στα Κιούρκα, που δεν μπορεί να πάει πουθενά, κλάμα και η νοικοκυρά στο Παγκράτι, που έχει "τελματώσει" η ζωή της στην κουζίνα, στο σπίτι, με τα παιδιά και τα λίγα λεφτά... Αυτοί εκεί ζούνε τόσο καλά!!! Η τηλεόραση, γίνεται το μαγικό κουτί και χαλί, που θα τους κρατά παρέα συνέχεια. Για αυτό και την έχουν ανοιχτή συνέχεια και ας δε βλέπουν, για παρέα.... Αυτό για παρέα πολύ με εκνευρίζει!

Έτσι λοιπόν κάθε πρωί δουλεύει ο μεγάλος Μπαμπούλας...

Μπαμπούλας στις σκέψεις μας, στη ζωή, στην καθημερινότητα μας.

Έτσι λοιπόν, συστηματικά γίνεται "ο λαουτζίκος" υποχείριο...

Σημείωση:

Οι κύριοι αυτοί εκφωνητές, οι "λαϊκοί", πέρυσι καθάρισαν,

λέγοντας σαχλαμάρες, εκατομμύρια ευρώ ενώ ο "λαουτζίκος" πεινάει...

Αλλά ποιος να τον ξυπνήσει; Θέλει να ξυπνήσει;

Τουλάχιστον, έχουμε βρε παιδιά το blogging...

Η Τίνα συναντά τον Βασίλη στην οδό Καπλάνων...

Θα θυμάστε προφανώς τη συγκεκριμένη και μέχρι τώρα, λόγω έλλειψης χρόνου, μοναδική ανάρτηση για το βιβλίο της Κωνσταντίνας Τασσοπούλου "Τα Κοινόχρηστα", που μου άρεσε πολύ και έγραψα για αυτό εδώ.

Έμαθα λοιπόν και είπα να μια καλή ιδέα για μια βόλτα το Σάββατο στο κέντρο της πόλης (μόνο οι 3000 αστυνομικοί θα κάνουν τσάρκα; δεν κατάλαβα!), στην οδό Καπλάνων 5, στο Κολωνάκι. Η Τίνα θα είναι εκεί να μιλήσει με τον κόσμο, να υπογράψει και κάνα βιβλίο και βασικά να περάσει και να περάσουμε καλά! Είναι και όμορφη νέα κοπέλα βρε, αν κρίνω από τη φωτό!

Εκεί όμως υπάρχει και ο Βασίλης Παπατσαρούχας και τα έργα του. Άρα με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Παιδιά και γονείς μπορούν από κοντά να θαυμάσουν έργα του Βασίλη Παπατσαρούχα φτιαγμένα για πάνω ή κάτω από την πόλη.

Είναι πολύ καλή ευκαιρία, μαζί με το βιβλίο, τα παιδιά να γνωρίσουν και να αγαπήσουν το χώρο μιας γκαλερί και τη ζωγραφική ταυτόχρονα.

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009, 2:00 μμ

Οι Εκδόσεις Καστανιώτη και η Αίθουσα Τέχνης Καπλανών 5 σας προσκαλούν λοιπόν, σε μια συνάντηση με τη συγγραφέα Κωνσταντίνα Τασσοπούλου. Η συγγραφέας θα υπογράψει τα βιβλία της Τα κοινόχρηστα και Στην Αριθμούπολη.

Αίθουσα Τέχνης Καπλανών 5
Καπλανών 5 & Μασσαλίας, Κολωνάκι , 210 3390946

Η Ανθρωπότητα δεν είναι ένα νησί...

Tropfest NY 2008 winner,
"Mankind Is No Island" by Jason van Genderen

Μια φίλη μου έστειλε το παρακάτω καταπληκτικό βιντεάκι, το οποίο έχει γυριστεί απλά με ένα κινητό τηλέφωνο, με 20 περίπου ευρώ και κέρδισε το πρώτο βραβείο σε διαγωνισμό μικρού μήκους στη Νέα Υόρκη!

Είπα να περιμένω μια-δύο μέρες για να το μοιραστώ μαζί σας, αλλά τελικά μου άρεσε τόσο το μήνυμα που περιέχει, που σκέφτηκα δεν μπορεί να περιμένει. Προσέξτε καλά τις προτάσεις που φτιάχνονται... και ένα μπαλονάκι που πετάει...

Ζητείται "Κύριος Γκράφιτυ"...

Στην Αθήνα λοιπόν, την ωραία και φωτισμένη με το φως της Πανσελήνου, παρουσιάζονται, σύμφωνα φυσικά με πολλούς "νοικοκύρηδες" ανθρώπους, φαινόμενα αυξημένου βαθμού "εντροπίας" που λέμε, εκτός από τη Φυσική και στα Συστήματα Πληροφορικής, δηλαδή αταξίας, αποδιοργάνωσης...

Η εντροπία οδηγεί φυσικά σε αναστάτωση αλλά μέσα από την αναστάτωση αυτή, συνήθως στα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, μπορεί και να γεννηθεί και κάτι πολύ σταθερό και αξιοσημείωτο. Η αποδόμηση οδηγεί στη δόμηση μ' ένα άλλο τρόπο.

Μετά από τις "τυχαίες" λοιπόν και βεβαίως βεβαίως, ασυντόνιστες δράσεις από διάφορες "ειδικές" ομάδες κρούσεις τυχάρπαστων ανθρώπων που φέρουν κουκούλες και άλλα αξεσουάρ μόδας και αποκαλούνται ως γνωστοί-άγνωστοι, οι οποίες πλαισιώθηκαν και από πολλές μα πάρα πολλές γκάφες της Ελληνικής Αστυνομίας, οι έχοντες τη διακυβέρνηση της χώρας και όχι μόνο, με πρωταγωνιστή ένα κοπέλι από τη λεβεντομάνα και κουμπουροφόρα Κρήτη, αποφάσισαν με λεβεντιά και ζήλο, να παίξουν τον άσο που είχαν καλά κρυμμένο στο τσεμπέρι τους!

Στην Ελλάδα Ελλήνων Καταστηματαρχών και Μικροαστών βλέπετε, (που τι να κάνουν και αυτοί δηλαδή, όλο τζάμια αλλάζουν... βαρέθηκαν) ο κόσμος πολύ έχει φοβηθεί με την παραπάνω εντροπία και τα φαινόμενα της, και όλοι απεγνωσμένα ψάχνουν για μια σωτηρία, μια τακτοποίηση, αφού τα πράγματα έχουν "ξεφύγει". Έτσι λοιπόν, ανακοινώθηκαν τα νέα θεάρεστα μέτρα πρόληψης/περιφρούρησης/νταντέματος/ "Βοήθα Παναγιά μου" ή κωδικοποιημένα... "Το Παπάκι και οι 11 ζορό"!

Διαβάζω λοιπόν, ότι άμεσα, ΑΜΕΣΑ είπαμε, συγκροτούνται ομάδες των 11 αστυνομικών, ένας Ζητάς μπροστά, ένας πίσω, να μη χαθούν στη βοσκή και ανάμεσα οι ταλαίπωροι Ειδικοί Φρουροί (τα παιδιά για όλες τις δουλειές) που θα βγαίνουν παγανιά στους δρόμους της Αθήνας να πιάσουν τους κουκουλοφόρους! Αυτό ειδικά με τους Ειδικούς Φρουρούς, οι οποίοι όπως καλά γνωρίζετε έχουν ειδική εκπαίδευση για χρήση όπλου, χειραγώγηση όχλου και ψυχολογική στήριξη, με γεμίζει προσωπικά με τόση μεγάλη σιγουριά, που λέω να πάω να καταταγώ και εγώ! Επίσης, στους δρόμους της ήδη αστυνομοκρατούμενης πόλης, θα τριγυρίζουν επίδοξοι Μάτα Χάρι, και άλλοι Κατάσκοποι, που θα καταγράφουν, λέει, ύποπτες κινήσεις. Έτσι λοιπόν, στην Αθήνα του 2009, όλοι θα μπορούν να ζουν με μεγάλη χαρά, την εποχή του μεσοπολέμου, σε μια προσπάθεια αναβίωσης της ιστορικής εκείνης εποχής. Θα προσφέρεται και γύρος της πόλης με 10 ευρώ πάνω σε τεθωρακισμένο νεοαποκτηθέν όχημα ρίψης νερού, ποτίσματος ζαρντινιέρας, με το όνομα "Refresh the Protester". Αν ζεσταθείς δωρεάν ντουζάκι με νερό πηγής Κρήτης! Τέλος, αν φοράς ακαθόριστα μια κουκούλα, θα ποινικοποιηθείς και θα κλειστείς στο μπουντρούμι. Στη "δημοκρατία" μας λοιπόν αυτή, μου γεννήθηκαν οι εξής απορίες:

1. Οι περιπλανώμενοι με τα παπάκια αστυνομικοί, θα κάνουν σούζες; Οι εξατμίσεις θα είναι πειραγμένες; Τα παπάκια είναι από το Praktiker;
   
2. Θα καταφέρουν να συγκροτήσουν ένα πρωτάθλημα ποδοσφαίρου; Θα νικήσουν οι 11 του Κολωνακίου η τα λαϊκά παιδιά της Ομόνοιας;
   
3. Γιατί 11 και όχι 10 (που είναι και στρογγυλό) ή 12 (που είναι και του Χρηστού);
   
4. Ο κατάσκοπος, θα φοράει καμπαρντίνα και αν ναι θα είναι τουλάχιστον Burberry's;
   
5. Ο κατάσκοπος θα φοράει τραγιάσκα, ή καπέλο;
6. Και αν φοράει, μήπως κινδυνεύει να ποινικοποιηθεί;
7. Αν βγει η Μαντόνα ή η Βίσση βόλτα με κουκούλα από φούτερ βελουτέ Juicy, που έχει και 200 ευρώ, το πάνω μόνο, θα συλληφθούν ως κουκουλοφόροι;
8. Οι ομάδες των 11, θα καταγράφουν εμάς τους ποδηλάτες ως ύποπτους; Γιατί συμβαίνει συνέχεια πια τον τελευταίο καιρό...
9. Πόσο έχει ένας Δικηγόρος, να ξέρω από τώρα να μαζεύω;
10. Στο Κολωνάκι, η τοπική ομάδα των 11, θα ψωνίζει κιόλας; Και αν ναι δε δικαιούται αύξηση, γιατί τα μαγαζιά είναι ακριβά; Ο Ασλάνης μπορεί να γίνει χορηγός;
    
11. Που είναι τα πλησιέστερα γραφεία στοιχημάτων και τι απόδοση έχει, το "οι 11 ζορό πάλι μαλ... έκαναν";
    
12. Γιατί στο Βερολίνο δεν είδα κανένα αστυνομικό και λοιπούς ένστολους, σχεδόν πουθενά ακόμα και σε διαδηλώσεις; Αυτή δεν έχουν θέματα ασφάλειας δηλαδή;
13. Σε ποια πρωινή εκπομπή της τηλεόρασης θα δουν οι φίλοι τηλεθεατές, σε αποκλειστικότητα τους λεβέντες που θα μας προστατεύσουν από ΟΥΛΑ τα Κακά;
14. Ποια εταιρεία Security, μετά την "επιδρομή" στο Κολωνάκι, είχε τυπώσει τα πιο ευφάνταστα διαφημιστικά, τα οποία διανεμήθηκαν αμέσως μετά τις καταστροφές, στο πιτς ΦΥΤΙΛΙ (ύποπτη λέξη... να σημειωθεί παρακαλώ κύριε Κλουζό);
    

Στην όλη αυτή κατάσταση λοιπόν "Ζητείται Κύριος Γκράφιτι"....

Να βάψει τα μαύρα μας τα χάλια, τη συνεχή και καλά ενορχηστρωμένη απώλεια της κανονικής ζωής στην πόλη, την οσμή στον αέρα μιας "χούντας" από όποια πλευρά και αν τη δεις, την επικράτηση των χειρότερων ανθρώπων, απόψεων και "πολιτικών" για την όποια αντιμετώπιση του προβλήματος... Να βάλει λίγο χρώμα και σχέδιο εκεί που δεν υπάρχει τίποτα... Γιατί, δεν ασχολούμαστε με τα σοβαρά επιτέλους και με αυτά που πρέπει;

Στο θερινό κινηματογράφο "Θησείο", στην Απ. Παύλου, ο ιδιοκτήτης το κατάλαβε ο άνθρωπος και ιδού η ανακοίνωση για όλους τους υποψηφίους...
Λέω να δηλώσω συμμετοχή μπας και καταφέρω να πληρώσω τους δικηγόρους...

Είμαι ήδη ύποπτος πολίτης μιας και έχω ένα σατανικό ποδήλατο που σπάει κιόλας, άρα έχω potential σπασίματος...

ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΔΩ (όπως λέει και το σημείωμα)