Σάββατο, 22 Αυγούστου 2009

Θέλω να γράψω... αλλά τι να πρωτογράψω;


Σε περίπου μισή ώρα, θα πάω για να πάρω το δίπλωμα μου,
σε μια λιτή τελετή.

Από χθες, αποχαιρετώ σιγά σιγά κόσμο, πρόσωπα...
Χαμόγελα, δάκρυα...

Οι αποχαιρετισμοί είναι πολύ δύσκολοι, όπως πάντα
ειδικά αν έχει περάσεις τόσα και τόσα, με 42 ανθρώπους,
για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα...

Αυτή τη στιγμή είμαι απλά πλημμυρισμένος από
εικόνες,εμπειρίες, αναμνήσεις, γεγονότα...

Θέλω να πάρω χρόνο,
χρόνο να αφομοιώσω όλα αυτά που έζησα
το μεγάλο βήμα που έκανα
το δώρο που μου δόθηκε με μια υποτροφία
τα οφέλη που αποκόμισα
το μικρό αυτό όνειρο...

Δεν ξέρω τι να πρωτογράψω και τι να καταθέσω...
Στέκομαι στο πληκτρολόγιο έτσι...
απλά εκεί, μπροστά στην οθόνη,
μάτια υγρά...

Αντί αυτού θα σας στείλω τους στίχους
από το παρακάτω τραγούδι που μιλάει για την αγάπη...

Την οποιαδήποτε αγάπη
Για αυτό που κάνουμε, για τους ανθρώπους
Για τη δυσκολία να κάνεις θέατρο...

Θα πάρω το αεροπλάνο και θα γυρίσω στο σπίτι...

Θ' ανοίξω τα παράθυρα, τα μπαλκόνια, τις ταράτσες, τα λουλούδια
τη ψυχή μου να μπει ο Αττικός ήλιος,
το μελτέμι του Αιγαίου
η μυρωδιά της Αθήνας...

Να ξεκινήσω και πάλι...
Να σηκωθώ και να περπατήσω με το κεφάλι ψηλά.
Γιατί έχω τη δύναμη
Έχω πια αυτό που θέλω εγώ

Kiss today goodbye,
The sweetness and the sorrow.
Wish me luck, the same to you.
But I can't regret
What I did for love, what I did for love.
Look my eyes are dry.
The gift was ours to borrow.
It's as if we always knew,
And I won't forget what I did for love,
What I did for love.
Gone,
Love is never gone.
As we travel on,
Love's what we'll remember.
Kiss today goodbye,
And point me t'ward tomorrow.
We did what we had to do.
Won't forget, can't regret
What I did for
Love

What I did for
Love

What I did for...

Love
Love is never gone
As we travel one
Love's what we'll remember
Kiss today goodbye.

And point me t'ward tomorrow.

Point me t'ward tomorrow
We did what we had to do.
Won't forget, can't regret
What I did for love.
What I did for love.

What I did for love

Love

3 σχόλια:

Ποδηλάτρης είπε...

Συγχαρητήρια για το δίπλωμά σου Πεταλάκη, και με το καλό να μας έρθεις..

Όσο για τους αποχαιρετισμούς... είναι πάντα μια μικρή απώλεια αλλά είναι στο χέρι μας να κάνουμε το "αντίο" -"εις το επανειδείν"

Τα φιλιά μου!

Jerachin είπε...

Bravo Sou gia to diplwma omws egw niwthw oti eisai mono sthn arxh giati pote den epanapauesai stis dafnes sou..kai oso kai duskolh na einai h epistrofh,ekanes rekor empeiriwn kai mazi sou kai meis xupnhsame kai eidame kai ena allo tropo na Zeis kai na taxideueis, kai niwthw oti einai o swstos..

Filia, na sai kala

Anel είπε...

Aχχ!
Πολύ πλάκα, διάβασα το ποστ, πόσταρα το κόμεντ και δε λέω να κλείσω τη σελίδα. Κάθομαι και την κοιτάω ανοικτή σα βλάκας!
Κάτι μου λέει ότι θα επανέρχομαι συχνά σε αυτό το ποστ όλο το χειμώνα!