Τετάρτη, 6 Αυγούστου 2008

Πίσω στην Αυγουστιάτικη Αθήνα!


Επιστροφή λοιπόν στην Αθήνα του Αυγούστου, το μήνα των διακοπών και της θερινής ραστώνης...
Η πόλη μπαίνει σε μια καλοκαιρινή ανάπαυλα, οι ρυθμοί πέφτουν αν και για εμάς που μένουμε πίσω δεν είναι πάντα ρόδινα...
Παράδειγμα:
Σήμερα, ήθελα να επισκεφτώ την Εθνική Βιβλιοθήκη (δηλ. το National Library).
Αλλά δεν γίνεται, γιατί τον Αύγουστο όπως με πληροφόρησαν, η Βιβλιοθήκη δεν δουλεύει!!! Δηλαδή ένα μεγάλο ίδρυμα βαριέται και πάει διακοπές.. Στην Ελλάδα του 2008 οι διακοπές του Βιβλιοθηκάριου είναι τόσο σημαντικές που δεν γίνεται να ρυθμιστούν έτσι, ώστε να είναι με το μισό προσωπικό και να εξυπηρετείται ο κόσμος. Στην Αγγλία άραγε αυτό θα περνούσε; Όχι το National Library είναι national και open to the public κάθε μέρα εκτός από τα Χριστούγεννα... Γιατί εκεί θα τους έκραζαν αν το τολμούσαν αυτό..
Άκου εκεί ελάτε 1 Σεπτεμβρίου... Ούτε πολυεθνική με φάρμακα να ήταν!

Σε μια πόλη των 4,5 εκ. κατοίκων, δεν σημαίνει ότι όλοι την κοπανάμε. Δεν βρίσκεις εστιατόριο καλό να φας, τα αγαπημένα μπαράκια σου κατεβάζουν και αυτά ρολά... Αν και οφείλω να πω, ότι τα τελευταία χρόνια όλο και πιο πολλοί μένουν στην πόλη και κάποια μαγαζιά μένουν πια ανοιχτά. Η κρίση χτυπά πλέον πολύ κόσμο και πείτε μου ποιος πάει διακοπές τρεις εβδομάδες στα "φθηνά" ελληνικά θέρετρα... Καμιά εβδομάδα και μετά στο συγγενή στο χωριό, στο σπίτι του φίλου.. Οι Έλληνες τιμάμε δεόντως την αρχαία παράδοση της φιλοξενίας βεβαίως βεβαίως!
Εδώ λοιπόν φαίνεται και ο υδροκεφαλισμός της Ελληνικής πρωτεύουσας, όπου όλοι σπεύδουν στις μεγάλες γιορτές να την εγκαταλείπουν. Εδώ φαίνεται και ο πλαστός μεγαλοαστισμός όλων μας, που όλοι εδώ είμαστε αλλά την πόλη την έχουμε σαν μια φθηνή πόρνη που απλά την εκμεταλλευόμαστε και δεν την αγαπάμε... Για αυτό και την έχουμε καταντήσει έτσι. Μια σύγχρονη μητρόπολη λειτουργεί όλο το χρόνο, δεν πάει διακοπές... Ναι, σύμφωνοι είμαστε Μεσογειακός νότος, αλλά ξέρω πολλές πόλεις του Μεσογειακού νότου που δεν την "κοπανάνε"... Ίσα, ίσα το κάνουν πλεονέκτημα (βλ. Barcelona).

Παρεμπιπτόντως, θα τα χώσω στο Δήμαρχο γιατί δεν κρατιέμαι... και πάλι!
Πιο βρώμικη την Αθήνα δεν την έχω ξαναδεί...
Τα περισσότερα πεζοδρόμια κυρίως στα Εξάρχεια, Ακαδημίας περιοχή, κάτω μέρος Πανεπιστημίου και πέριξ Ομονοίας (γιατί η Αθήνα δεν είναι μεσιέ Κακλαμανάκο μόνο η Βουκουρεστίου) είναι μέσα στη λέρα, στην απλυσιά, σιχαίνεσαι να περπατήσεις... Άκουσα ότι έχουν χαλάσει τα μισά μηχανήματα με βούρτσες για να πλένουν τους δρόμους και λεφτά δεν υπάρχουν για να τα συντηρήσουν.. Για να βγάζετε free press υπάρχουν όμως ε; Ειλικρινά απορώ μετά από τόσο καιρό έξω, ο τουρίστας τι λόγο να βρει να μείνει εδώ για short break holiday που είναι και της μόδας; Acropolis, Museum (που περικυκλώνεται στην Τοσίτσα με τους εξαρτημένους, ταλαίπωρους ανθρώπους σε μια "λαϊκή" αγορά ναρκωτικών που κανείς δεν θέλει να "κοιτάξει") souvlaki aide and one Greek souvenir, εξαντλούνται σε μια μέρα... Μετά τι; Αν δεν ξέρεις δηλαδή ένα λοκάλι να σε βγάλει και λίγο έξω, να σε γυρίσει στα καλά τα στέκια μας, να δεις την Αθήνα την πιο ανθρώπινη, είσαι χαμένος... Απορώ πόσο ακόμα θα είσαι εκεί στο Δημ Μέγαρο... Έχει ο καιρός γυρίσματα! Έχεις καταφέρει πάντως να τους έχεις όλους απέναντι και να σε "κακολογούνε"... Λαό και Κολωνάκι. Μέχρι και με τις νερατζιές τα έβαλες και θύμωσες πολύ, πάρα πολύ τους αστούς της Κανάρη... Αυτό και αν θέλει προσπάθεια!

Αλλά ας μην είμαστε μίζεροι και μηδενιστές. Για εμάς που είμαστε εδώ και απλά δεν προτιμάμε ή δεν μπορούμε να μπούμε στη διαδικασία του πάω στο νησί μαζί με όλους τους νεοέλληνες (για να μεταφέρουμε τις συνήθειές μας όλες εκεί), η πόλη μας αποκαλύπτεται....
Πιο ήρεμη, βόλτες με το ποδήλατο σε ήσυχους δρόμους, κρυμμένα ταβερνάκια, παραλίες κοντινές χωρίς κόσμο, παγωτό σε ένα παγκάκι, βόλτα στην Επίδαυρο, βόλτα στον Εθνικό Κήπο με τους συνταξιούχος που παίζουν τάβλι, βόλτα για μια μπύρα με θέα πάνω στο Λυκαβηττό και από κάτω η πόλη να λαμπυρίζει με τα φωτάκια της, αστεράκια στο αστικό τσιμέντο-τοπίο... Καιπιρίνιες σε βεράντες και ταράτσες, έξω καρδιά και οι άνθρωποι πιο ανοιχτοί... Σαν από πείσμα επειδή μείναμε ή ξεμείναμε εδώ, η γλώσσα πιάνει πιο εύκολα κουβέντα, η συζήτηση είναι σαν μια σπίθα που περιμένει το τσακ να αρχίσει...
Συνωμότες πολίτες του Αυγούστου στο καυτό τσιμέντο...
Συνωμότες στην Αυγουστιάτικη Αθηναϊκή φεγγαράδα...



2 σχόλια:

Γιώργος Κατσαμάκης είπε...

Καλημέρα.
Ένα σχόλιο σχετικά με τις διακοπές του βιβλιοθηκάριου...: Η κατάσταση στην Εθνική βιβλιοθήκη δεν είναι βέβαια αποτέλεσμα της διάθεσής του για διακοπές.
Στο ηλεκτρονικό περιοδικό "Synergasia" του Goethe-Institut που αφορά στις βιβλιοθήκες στο τεύχος 3 του 2006 υπάρχει μια περιγραφή της κατάστασης στην Εθνική Βιβλιοθήκη από την κα Ευγενία Κεφαλληναίου, Ειδική Γραμματέα Βιβλιοθηκών, Αρχείων και Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης του ΥΠΕΠΘ, αρμόδια για το θέμα. Πριν από δύο χρόνια η αρμόδια υπάλληλος αναφέρει ότι το προσωπικό της Ε.Β. θα έπρεπε να είναι 300 άτομα (αν ένας ανώτερος κρατικός υπάλληλος λέει έτσι, αυτό σημαίνει ότι το προσωπικό θα έπρεπε να είναι μεγαλύτερο του αριθμού που αναφέρει) ενώ τώρα το προσωπικό είναι 95 άτομα. Αν σε αυτούς τους 95 υπολογίσουμε ότι περιλαμβάνονται κυρίως αποσπασμένοι καθηγητές και διοικητικό προσωπικό θα δούμε ότι το ειδικευμένο προσωπικό (βιβλιοθηκονόμοι, πληροφορικοί και συντηρητές) είναι ελάχιστοι. Το βασικό πρόβλημα, η λύση του οποίου λογικά θα ξεκλειδώσει την επίλυση και των υπολοίπων είναι το κτιριακό. Αυτό ΘΑ λυθεί με τη δωρεά Νιάρχου. ΘΑ έχουμε έτσι μια γρια ντυμένη με καινούριο φόρεμα που περισσότερο θα αναδεικνύει την ασχήμια της, παρά θα την ομορφαίνει. Εδώ και 4 χρόνια η Ε.Β. δεν έχει διευθυντή, καθώς η θητεία του τελευταίου δεν ανανεώθηκε, ούτε προκηρύχθηκε καινούρια θέση (όπως και στα ΓΑΚ). Η αναδρομική καταλογογράφηση του υλικού έχει γίνει στο μεγαλύτερο μέρος της από εξωτερικό συνεργάτη (εταιρεία). Η εικόνα που ως χρήστες αντιμετωπίζετε είναι συνέπεια δεκαετιών αδιαφορίας και ανευθυνότητας πρώτα και κύρια των κυβερνήσεων που αδιαφορούν στην επένδυση στον πολιτισμό, την εκπαίδευση και την έρευνα. Παρόμοια προβλήματα αντιμετωπίζουν πολλές μεγάλες βιβλιοθήκες της χώρας (όπως οι Δημόσιες του Ηρακλείου και της Χίου, ή η Δημοτική της Αθήνας κ.α.). Πρόσφατα έχει γίνει ντόρος με τη ματαίωση της χρηματοδότησης και των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών από ευρωπαϊκά προγράμματα και τη μη παράλληλη δέσμευση ότι αυτές θα χρηματοδοτηθούν από τον κρατικό προϋπολογισμό. Ό,τι έχει γίνει τα τελευταία χρόνια στις βιβλιοθήκες (μην ξεχνάτε και τις σχολικές) έχει γίνει με τα "χρήματα των βαρβάρων". Τώρα που το μπαλάκι πάει στο κράτος η επένδυση στις βιβλιοθήκες θεωρείται πολυτέλεια.

Ζητώ συγνώμη για το μακροσκελές σχόλιο. Ως βιβλιοθηκονόμος μπορώ να δεχτώ την κριτική στη συμπεριφορά των συναδλέλφων μου βιβλιοθηκονόμων (και μόνο αυτών, όχι του κάθε μη σχετικού που εργάζεται σε βιβλιοθήκες), αλλά επιτρέψτε μου να ξέρω και να υποστηρίζω πως το θέμα είναι πρώτα κρατικό και πολιτικό. Όλα τα άλλα είναι συγκυριακές καταστάσεις που προσκολλώνται στις βασικές αδυναμίες.

Pakos είπε...

To provlima einai poli gnosto distihos kai ekfrazei opos les tin adinamia kai tin mi thelisi ependisis ston politismo kai sta grammata alla mono sta bouzoukia kai stis villes kai ta mall.
Hairomai para poli gia to makroskeles sholio kai katanooo pliros tin aisthisi eglovismou pou niotheis! Gia auto einai alloste kai to blogging! Gia na moirazomaste apopseis!
Euge (an prosexes gia auto epgrapsa vivliothikariou pou ousiastika den einai dokimos oros... O dokimos einai vivliothikonomoi....) Itan gia tin hrisi tou keimenou