Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2008

Φύγαμε Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης Νο 49!!

Πρωινό κουλουράκι από την κα Λένα στην Τσιμισκή... Τέτοιο ακόμα δεν έχω βρει στην Αθήνα. Βόλτα στην παραλία, πρωί, πρωί λίγο ομίχλη ας έχει και λίγη συννεφιά, ο Λευκός Πύργος αχνός, χαμένος. Βήματα στην παραλία, κύμα σκάει, μυρωδιά αρμύρας, οι γερανοί στο Λιμάνι δίνουν εικόνα εξωπραγματική, σκελετοί ατσάλινοι στον αέρα.... Οι αποθήκες στο Λιμάνι, άδειασαν από την πραμάτεια και το εμπόρευμα, ρήμαξαν, μετά φτιάχτηκαν έγιναν αίθουσες για το σινεφίλ κοινό της πόλης και όχι μόνο. Η Χαρούλα τραγουδάει "Σάββατο και απόγευμα και ασετιλίνη, στην Αριστοτέλους που γυρνάς..." Με το Ολύμπιον στην άκρη κάτω από τις κόκκινες κολώνες, σταθμός στην ιστορία της Πόλης, αμέτρητα παπούτσια περπάτησαν στα κόκκινα χαλιά. Χαμένοι στις πολυθρόνες, στις εικόνες, στο ταξίδι της μαγικής 7ης τέχνης.
Και μετά ουζάκια και φαγητό, η κουλτούρα της πόλης, ο πολυφυλετικός της χαρακτήρας που ξεχνάμε πολλές φορές, οι αμέτρητοι πρόσφυγες που ήρθαν στη προσφυγομάνα και την έκαναν πατρίδα, το φαγητό της πόλης, φτιάχτηκε ένα μεγάλο τραπεζομάντηλο, για να φιλοξενήσει την πανδαισία της γεύσης, που μόνο αυτή η πόλη ξέρει να ξεδιπλώνει σε κάθε βήμα σε ντοπιους και μη. Μετά γλυκά, αμέτρητα γλυκά, το κάθε ζαχαροπλαστείο έχει το δικό του σπεσιαλ προιόν, τη δική του ιστορία.
Ο καφές και το τσάι εδώ έχουν καλά θρονιάσει, έχουν βρει το έδαφος για μια πόλη που ξυπνά και κοιμάται με ατελείωτες συζητήσεις σε μαγαζιά, άλλα υπερπαραγωγές και άλλα μικρά και ανθρώπινα.
Ανθρώπινα όλα εδώ, ακόμα κρατιούνται, εδώ ακόμα οι άνθρωποι δεν βιάζονται τόσο, σ'ακούνε, σε εκτιμούν, σε φιλεύουν... Κιμπάρηδες και ανοιχτόκαρδοι, πάντα θα σε κεράσουν...
Για αυτό μια βόλτα, ένα ΣΚ στην αρχή του Φεστιβάλ, επιστροφή στα πάτρια εδάφη, γνώριμες φάτσες, φίλοι και άνθρωποι αγαπημένοι, χρόνια που περάσανε και μείνανε ανεξίτηλα... Το μωσαϊκό της πόλης είναι όμορφο, εικόνα δυνατή μέσα στην καρδιά μου, παρόλο που περάσανε αρκετά χρόνια από την "μετανάστευση" πάντα γυρίζω από εκεί που όλα ξεκίνησαν πριν από 33 χρόνια ακριβώς!
Όσοι βρεθείτε εκεί, ας περάσουμε καλά!

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

fygateeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee

ante gia ligo

des auto

http://www.youtube.com/watch?v=fHN7CxNwcH0

Coco είπε...

ωραία είναι να μη βιάζεσαι και να χαίρεσαι σε μια πόλη ανθρώπινη κι όχι αστυνομοκρατούμενη αναίσθητη!

Συννεφούλα είπε...

πέρασα να αφήσω μία καλημέρα, αγαπώ πολύ το ποδήλατο, όμορφη η αφήγησή σου!