Δευτέρα, 4 Μαΐου 2009

Τα κότσια της Susan Boyle και το όνειρο...

Μπορεί να μην την έχετε ακούσει ποτέ...

Γεγονός είναι ότι η Susan Boyle, από ένα χωριό στο West Lothian της Σκωτίας, έκανε μέσα σε 5 λεπτά κάτι που δεν έχει προηγούμενο στο κόσμο που ζούμε και με τόσο ευρύτητα, σε παγκόσμιο επίπεδο... Εμφανίστηκε σε ένα από τα γνωστά reality, συγκεκριμένα στο "Britain you got Talent", στη Γλασκώβη και κανείς δεν καταλάβαινε τι τον/την περίμενε. Από την αδιαφορία και το πείραγμα, τύπου "που πας ξυπόλητη έτσι όπως είσαι στα αγκάθια καημένη", τα σφυρίγματα αποδοκιμασίας και καλαμπουριού, που η Susan είχε από παιδί ακόμα, λόγω εμφάνισης, μάθει να ακούει, στον απόλυτο θρίαμβο με την πραγματικά εξαιρετική φωνή της. Ναι, τέτοια φωνή ίσως έχουν και άλλοι, αλλά η Susan είχε τα κότσια και την υπομονή για 47 χρόνια τώρα να το κυνηγήσει και να το τολμήσει. Η Susan, συνοψίζει την εκδίκηση κατά των στερεότυπων και της φράσης, μην κρίνεις τίποτα από το περιτύλιγμα. Για αυτό και έκανε ξαφνικά, εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στον κόσμο, να δακρύσουν με αυτό που είδαν.

Μεταξύ τους και εμένα και δεν το κρύβω.


Η Susan, ήταν μια γυναίκα, όπως μπορείτε να διαβάσετε και σε αυτό εδώ το πολύ καλό άρθρο της Independent (δώστε χρόνο), που είχε τόσα σκαμπανεβάσματα στη ζωή της, αλλά το όνειρο της να τραγουδάει και να σκέφτεται ότι μπορεί να τα καταφέρει, κρατήθηκε ζωντανό. Δεν κατάφερε, όπως φαίνεται να συνάψει μια ερωτική σχέση, αφού τα εξωτερικά της χαρακτηριστικά ήταν για όλους τους άλλους, ανασταλτικός παράγοντας. Και όμως... H Susan είχε μέσα της και συγκεκριμένα στις φωνητικές της χορδές, καλά κρυμμένο, ένα θησαυρό. Για πολλά χρόνια έκανε μαθήματα τραγουδιού, το δοκίμασε, έκανε προσπάθειες που οδηγούσαν σε αποτυχίες και σε χλευασμούς, λόγω κυρίως της ασχήμιας της και όμως...

Μετά το θάνατο της μητέρας της στα 91, πέρασε εποχή κατάθλιψης και όμως τα κατάφερε και την έσπασε, όχι με αντικαταθλιπτικά, αλλά με την απόφαση να συμμετάσχει στην ακρόαση για τη συγκεκριμένη εκπομπή, γιατί πίστεψε ότι η μητέρα της θα το ήθελε...

Φόρεσε το απλό της μπεζ φόρεμα, έφτιαξε τα περίεργα μαλλιά της, γέμισε αυτοπεποίθηση, αποχαιρέτησε τη γάτα της τη Pebble, έκλεισε την πόρτα του αδιάφορου council flat της και κίνησε για το κατάμεστο θέατρο... Και εκεί θριάμβευσε!

Είναι χαρακτηριστικό και θα το δείτε στα παρακάτω βίντεο, πως αλλάζουν τα ειρωνικά, ξινά πρόσωπα των κλασικών πια κριτών αυτών των εκπομπών... Πως κατακτά τον κόσμο που στην αρχή της σφυρίζει σαν πρόβατο. Πως αλλοιώνονται με την έκπληξη και την άμεση οπισθοχώρηση του θράσους τους, μπροστά στην αγγελική δυνατή φωνή της άσχημης αλλά τόσο, μα τόσο ταλαντούχας κυρίας Boyle από τη Σκωτία... Πως το πείσμα, πως το παραμύθι νικά τα πάντα, γίνεται πραγματικότητα. Και μετά θα δακρύσετε και εσείς!!

Για όσους κυνηγούν ακόμα τα όνειρά τους, αυτά τα μικρά παραδείγματα άλλων ανθρώπων, δίνουν την ελπίδα...

Σας παρακαλώ πολύ να πάρετε το χρόνο σας και να δείτε τα παρακάτω βίντεο.

Το πρώτο για όσους έχουν λιγότερο χρόνο και το δεύτερο αξίζει, για 7 λεπτά περίπου, τον κόπο για να συνειδητοποιήσετε την ιστορία.


Οι στίχοι του τραγουδιού
"I dreamed a dream"
από το
Musical "Les Miserables"

ας μιλήσουνε σε όλους...

Αφιερωμένο στις Susan Boyle, που κρύβουμε όλοι μέσα μας...


There was a time when men were kind,
And their voices were soft,
And their words inviting.
There was a time when love was blind,
And the world was a song,
And the song was exciting.
There was a time when it all went wrong...

I dreamed a dream in time gone by,
When hope was high and life, worth living.
I dreamed that love would never die,
I dreamed that God would be forgiving.
Then I was young and unafraid,
And dreams were made and used and wasted.
There was no ransom to be paid,
No song unsung, no wine, untasted.

But the tigers come at night,
With their voices soft as thunder,
As they tear your hope apart,
And they turn your dream to shame.

He slept a summer by my side,
He filled my days with endless wonder...
He took my childhood in his stride,
But he was gone when autumn came!

And still I dream he'll come to me,
That we will live the years together,
But there are dreams that cannot be,
And there are storms we cannot weather!

I had a dream my life would be
So different from this hell I'm living,
So different now from what it seemed...
Now life has killed the dream I dreamed...





Susan Boyle

8 σχόλια:

kayadesigner είπε...

Είχα δει το video προ ημερών, όσες φορές όμως κι αν το δω με συγκινεί! Κρατάω "πως το πείσμα, πως το παραμύθι νικά τα πάντα...Αφιερωμένο στις Susan Boyle, που κρύβουμε όλοι μέσα μας...".
:D

Tsipolino είπε...

Spaste tin proti mera pou eida to video itan ena Kyriakatiko proino kai epatha politismiko shock. Aisthanomoun poly athlia pou opws olo to koino kai oi krites proeksoflisan to rezili tis Susan alla telika se 2' eixan faei oloi aytoi ki ergw mazi ena trello tapoma apo tin Kyria ayti.
Tin idia stigmi aisthanthika oti yparxei ena noima kai mia elpida stin zwi, eidika ekei sto teleytaio gyrisma.
Akoma kai tora pou to eida ksanaeklapsa kathos tin eblepa na xoropidaei san paidi meta tin ermineia kai ta 3 omofwna YES.... Na krybeis ayto to pragma mesa sou kai na min to pisteveis oute o idios???!!???
apo ta poly wraia tis zwis.
AFYPNISH!

Ωρίων ΄Δ είπε...

πάνω που ανέφερα σε μια e-συζήτηση το φαινόμενο susan boyle βλέπω την δημοσίευση σου!
Δίνει μαθήματα ζωής η συγκεκριμένη κυρία, να μην το βάζουμε ποτέ κάτω ότι και να μας συμβεί αρκεί να ξέρουμε βαθιά μέσα μας ότι πράττουμε σωστα.

Δυο παρατηρήσεις μονάχα, επιφυλάσσομαι πάντοτε όταν πρόκειται για showbiz, την εκμετάλευση της δικής σου προσωπικής ιστορίας για την επιτευξη των σκοπών των καναλιών. Επίσης η δικαίωση για τον καλλιτέχνη έρχεται πρώτα απο τον εαυτό του, να κατευνάσει το τέρας που κρύβει μέσα του (αν και δεν ξέρω αν αυτό ισχύει και για το τραγούδι)

Spastos Petalakis είπε...

Όπως καταλαβαίνετε dear Tsipolino και KayaDesigner, το ποστ χτυπά και προσωπικές φλέβες...

Spastos Petalakis είπε...

@Ωρίων Δ
Σίγουρα η ιστορία αυτή βοηθά τη συγκεκριμένη παραγωγή. Είναι στο χέρι της συγκεκριμένης κυρίας όμως, να διαφυλάξει την προσωπικότητά της και σίγουρα θα έχει πάθει ένα μικρό σοκ από τα κανάλια που αράζουν έξω από το σπίτι της. Ναι, όλοι οι καλλιτέχνες κρύβουν μέσα το τέρας που λες και όντως, θέλει πολύ ψυχραιμία και σωφροσύνη να μην το χάσεις το παιχνίδι...

Thomas Xomeritis είπε...

Νομίζω ότι το πιο σοκαριστικό είναι το γεγονός ότι έχουμε πλέον συνδυάσει την λαμπρότητα των media με το ταλέντο κι έχουμε ξεχάσει ότι το ένα δεν έχει καμία σχέση με το άλλο. Και ακόμα πιο σοκαριστικό ότι - τάχα μου - ήρθαν οι ίδιοι παρουσιαστές μιας μιντιακής φούσκας να μας το θυμίσουν.

mermyblue είπε...

καταπληκτικό!
αλλά εγώ έκλαψα σ' αυτό
σχεδόν από την πρώτη στιγμή που άρχισε να τραγουδάει...
http://www.youtube.com/watch?v=JgfKzII4x1I

Theodota είπε...

μια απλούστατη κυρία μας χαστούκισε, χωρίς μάλιστα ούτε να το επιδιώκει! ναι, νομίζω πως οι περισσότεροι λυθήκαμε σε δάκρυα από την πρώτη στιγμή που την είδαμε να ανεβαίνει στη σκηνή, πριν ακόμα τραγουδήσει. γιατί φαινόταν εντελώς παράταιρη μέσα στη γκλαμουριά, γιατί βρήκαν να κοροϊδέψουν έναν άνθρωπο που ήθελε μόνο να τραγουδήσει. και έβαλε σε όλους τα γυαλιά. της αξίζουν τα φώτα όλου του κόσμου!